Τρίτη, 15 Ιουνίου 2010

ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ

Ο Ιούνιος είναι απρόβλεπτος μήνας. Μεσολαβεί ανάμεσα στην άνοιξη με τις δροσιές και τα λουλούδια και το Καλοκαίρι με τις ζέστες και τα μπάνια στη θάλασσα. Είναι ένας μήνας με μέτρια κίνηση τουριστική, κυρίως ζευγάρια ή καλεσμένη σε γάμους ή βαπτίσεις.

Ήλθε όμως ο φετινός Ιούνιος να αλλάξει όλη την εικόνα. Πρώτα οι βροχές της τελευταίας εβδομάδας του Μαΐου και της πρώτης του Ιουνίου, άλλαξαν τα πάντα. Το βουνό ποτίστηκε, τα χορτάρια θέριεψαν και κάτω από το χώμα η γη άρχισε να εγκυμονεί τα δώρα του βουνού. Μανιτάρια σε διάφορα μεγέθη, σχήματα και χρώματα εμφανίστηκαν.

 Στον ξενώνα ΑΜΑΝΙΤΑ, ως γνωστόν, έχουμε πάθος με τα μανιτάρια. Μετράγαμε τις ημέρες μετά την πρώτη βροχή (θέλουν τουλάχιστον 12 ημέρες), παρακολουθούσαμε τον καιρό (δεν πρέπει να κάνει απότομες ζέστες). Όλα ευνοϊκά, όλα τέλεια.

Την Παρασκευή έγινε η πρώτη εξόρμηση στο δάσος γύρω από τον ξενώνα. Το καλαθάκι γέμισε. Η συγκομιδή 5-6 ρούσουλες και ένα καλογεράκι. Χώρια τα παλαβομανίταρα, που βρήκαμε και φωτογραφήσαμε. Το βράδυ έγινε η πρώτη τηγανιά της χρονιάς. Σε οικογενειακό περιβάλλον.
Όμως ο ξενώνας γεμάτος. Οι φιλοξενούμενοι περίμεναν μανιτάρια για την ομελέτα του πρωινού. Αφού λοιπόν κάναμε το μπανάκι μας στο Μυλοπόταμο και φάγαμε τη δεύτερη τηγανιά με τις πράσινες ρούσουλες, ξεκινήσαμε για το βουνό. Σε μια διαδρομή 5 χιλιομέτρων ως την κορυφή του Άθωνα, ψάξαμε ανάμεσα σε καστανιές και οξιές.

Το πρώτο κομμάτι της αναζήτησης ήταν τύπου σαφάρι. Οδηγώντας αργά, κυτούσαμε στις ‘όχθες’ του χωματόδρομου. Η ανταμοιβή μας, αρκετές κανθαρέλες, μικρούλες σε μέγεθος, που εγκαινίασαν τον πάτο του καλαθιού. Όταν φτάσαμε στην κορυφή το κυνήγι άλλαξε μορφή. Έγινε κυνήγι θησαυρού. Φορέσαμε μπότες (αυτή την εποχή υπάρχουν και φιδάκια) και με το μπαστούνι μας στο χέρι χωθήκαμε στο δάσος. Η συγκομιδή καλή για την εποχή. Κανθαρέλες, ρούσουλες και 3 καλογεράκια (δυο από τα οποία βασιλικά). Γέμισε το καλάθι.
 


Επιστροφή για τον ξενώνα. Διαλογή μανιταριών. Οι κανθαρέλες για την ομελέτα του πρωινού (υπέροχες σε χρώμα και άρωμα), τα υπόλοιπα για ιδιωτική απόλαυση.






Από την Κυριακή οι ζέστες άρχισαν, η μανιταροεποχή τέλος, ο Ιούνιος επανέρχεται στα καθιερωμένα. Αχ! πότε θα έλθει το Φθινόπωρο να κυνηγάμε τα μανιταράκια κάθε μέρα!

1 σχόλιο:

Anthony είπε...

Τι τιμές εχει ο ξενώνας , οι φωτογραφιες φένονται ιδιάιτερα εντυπωσιακές
Απρόβλεπτο